smaragdia&roubinia

2011-12-24T12:18:00.001-08:00

“Life shrinks or expands in proportion to one’s courage.

Anaïs Nin

2011-12-24T12:12:00.000-08:00

“Life shrinks or expands in proportion to one’s courage.

Anaïs Nin

2011-04-22T11:14:00.000-07:00

2011-04-17T07:35:00.000-07:00

2011-04-14T02:56:00.000-07:00

Περπατάω με το σκύλο στο πεζοδρόμιο. Κρατάω το λουρί με το αριστερό χέρι και περπατάω. "Να τον κρατάς με το δεξί", ακούω μια αντρική φωνή πίσω μου. "Τους σκύλους τους κρατάνε με το δεξί χέρι". Δεν λέω τίποτα, ο άντρας με προσπερνάει και τότε παρατηρώ ότι του λείπει το αριστερό χέρι. Ίσως έτσι είναι· κάθε προσπάθεια επικοινωνίας είναι απλώς μια περιγραφή του εαυτού μας.

από ouming.blogspot.com/

2011-04-03T04:38:00.000-07:00

Πιστεύω ότι τα Επτά Θαύματα του κόσμου είναι…

1. Να βλέπεις

2. Να ακούς

3. Να αγγίζεις

4. Να γεύεσαι

5. Να αισθάνεσαι

6. Να γελάς

7. Και να αγαπάς

(macedoine -Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2010)

από http://mamoufi.blogspot.com

2010-09-01T02:49:00.000-07:00

Μπροστά σε μια οδυνηρή αλήθεια, ο άνθρωπος αποκτά τη σχεδόν μεταφυσική ικανότητα να διαστρέφει τα γεγονότα σαν να λυγίζει ένα κουτάλι με το βλέμμα.

ouming.blogspot.com

2010-07-18T11:24:00.001-07:00

2010-06-15T06:01:00.000-07:00

Υπάρχει οίκτος για τον άνθρωπο· υπάρχει ένα σιδερένιο πλέγμα στο εσωτερικό του, που τον συγκρατεί και δεν σκορπίζεται τελείως όταν σπάει. Όλη η λύπηση του κόσμου μού φαίνεται είναι αυτή: να στέκεσαι σκουριασμένος και ακίνητος σαν μια παλιά τζαμόπορτα που έγινε θρύψαλα και τα κομμάτια της κρέμονται στο σύρμα.
http://ouming.blogspot.com/

2010-03-20T15:43:00.000-07:00

Όταν αναποδογυρίζεις τον εαυτό σου μπροστά στους άλλους,
υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να δουν τις οδηγίες πλυσίματος
και να σε πλύνουν σε λάθος πρόγραμμα.
από ouming.blogspot.com

2009-10-31T11:37:00.001-07:00

2009-10-07T15:10:00.000-07:00

Tο παραμύθι της κοκκινοσκουφίτσας από την πλευρά του δυσφημισμένου λύκου

Το δάσος ήταν το σπιτικό μου.. Ζούσα εκεί και νοιαζόμουν γι' αυτό.

Προσπαθούσα να το διατηρώ ταχτικό και καθαρό.

Κάποτε, μια ηλιόλουστη μέρα, ενώ προσπαθούσα να συμμαζέψω κάτι σκουπίδια που είχε παρατήσει ένας κατασκηνωτής, άκουσα βήματα. Πήδηξα πίσω από ένα δέντρο και είδα ένα μικρό κορίτσι να έρχεται από ένα μονοπάτι, κρατώντας ένα καλάθι. Μου φάνηκε ύποπτη από την αρχή γιατί φορούσε αστεία ρούχα ολοκόκκινα, και το κεφάλι της ήταν καλυμμένο με μια κουκούλα σαν να μην ήθελε να την αναγνωρίσουν.

Φυσικά την σταμάτησα για να ερευνήσω το ζήτημα. Την ρώτησα ποια ήταν, που πήγαινε, από που ερχόταν κ.τ.λ. Μου είπε μια ιστορία για κάποια γιαγιά που πήγαινε να την επισκεφθεί και να της πάει φαγητό.

Έδειχνε βασικά έντιμο άτομο, αλλά βρισκόταν στο δάσος μου και έδειχνε ύποπτη μ'αυτά τα ρούχα. ΄Έτσι αποφάσισα να της δείξω πόσο σοβαρό ήταν να εισβάλλει έτσι, χωρίς ειδοποίηση, ντυμένη αστεία.

Την άφησα να συνεχίσει αλλά έτρεξα πριν από αυτήν στο σπίτι της γιαγιάς της. Όταν συνάντησα την συμπαθητική γριούλα της εξήγησα το πρόβλημά μου και συμφώνησε ότι η εγγονή της χρειαζόταν ένα μάθημα. Η γριούλα συμφώνησε να κρυφτεί ώσπου να την φωνάξω. Έτσι, κρύφτηκε κάτω από το κρεβάτι. Όταν έφτασε το κορίτσι την κάλεσα να μπει στην κρεβατοκάμαρα όπου βρισκόμουν στο κρεβάτι ντυμένος σαν τη γιαγιά. Το κορίτσι ήρθε με τα κόκκινα μαγουλά της και είπε κάτι άσχημο για τα μεγάλα μου αυτιά. Με είχαν προσβάλλει κι άλλοτε και έτσι προσπάθησα να πω κάτι θετικό. Είπα ότι, ίσως, τα μεγάλα μου αυτιά, μου επέτρεπαν να την ακούω καλύτερα. Δηλαδή έδειχνα ότι την συμπαθούσα και ήθελα να προσέχω αυτά που λεει. Αλλά έκανε άλλο ένα καλαμπούρι για τα γουρλωτά μου μάτια. Τώρα καταλαβαίνετε πώς άρχισα να αισθάνομαι γι' αυτό το κορίτσι που έβαζε ένα ευγενικό προσωπείο αλλά ήταν τόσο κακοήθης. Παρ' όλα αυτά έχω την τακτική να γυρίζω και το άλλο μάγουλο και της είπα ότι τα γουρλωτά μου μάτια με βοηθούν να την βλέπω καλύτερα. Η επόμενη προσβολή στ' αλήθεια με νευρίασε. Έχω κάποιο σύμπλεγμα για τα μεγάλα μου δόντια κι αυτό το κορίτσι έκανε μία προσβλητική παρατήρηση. Ξέρω ότι θα έπρεπε να μην χάσω την ψυχραιμία μου αλλά πήδηξα από το κρεβάτι και της φώναξα πως τα μεγάλα μου δόντια ήταν χρήσιμα για να την φαω καλύτερα.

Τώρα ας είμαστε ειλικρινείς, κανείς λύκος δεν θα έτρωγε ποτέ ένα κορίτσι, όλοι το ξέρουν αυτό, αλλά αυτό το τρελοκόριτσο άρχισε να τρέχει γύρω-γύρω ουρλιάζοντας κι εγώ προσπαθούσα να την φτάσω για να την ηρεμήσω. Έβγαλα και τα ρούχα της γιαγιάς αλλά αυτό φάνηκε να χειροτερεύει τα πράγματα. Ξαφνικά η πόρτα άνοιξε με δυνατό κρότο και ένας μεγαλόσωμος τύπος στεκόταν εκεί με το τσεκούρι του. Τον κοίταξα και κατάλαβα ότι είχα βρει τον μπελά μου. Υπήρχε ένα ανοιχτό παράθυρο πίσω μου και την κοπάνησα.

Θα ήθελα να μπορούσα να πω πως εδώ τελειώνει η ιστορία. Όμως αυτή η γριούλα γιαγιά ποτέ δεν είπε την δική μου πλευρά της κατάστασης. Σύντομα κυκλοφόρησε η φήμη ότι ήμουν κακός και μοχθηρός. ΄Όλοι άρχισαν να με αποφεύγουν. Δεν ξέρω τι έγινε το κοριτσάκι με τα αστεία κόκκινα ρούχα, όμως εγώ δεν έζησα από τότε καλά.. Έτσι αποφάσισα να σας γράψω την ιστορία μου.

Με εκτίμηση

Ο λύκος

(Παρουσιάστηκε από τη Ν. Ρουμπάνη)

2009-10-07T04:01:00.000-07:00

2009-10-02T16:09:00.000-07:00

Αυτά που τώρα τα θυμάσαι και γελάς,
σου κλέβαν κάποτε τον ύπνο και το νου σου...

2009-09-30T14:53:00.001-07:00

Eκατόφυλλα στον Άδη!

και μαχαίρι ακονισμένο!

Μ’έχεις βάλει στο σημάδι

κι όλο κλαις που δεν πεθαίνω!

Μέλι, στάχτη και φαρμάκι

με τα’αψέντι ανακατώνεις

με κερνάς κρυφά λιγάκι

μα ούτε έτσι με σκοτώνεις!

Σε όσους πολέμους κι αν με πας θα σε νικήσω!

Αγαπησέ με αν τόσο θες να ξεψυχήσω!

2009-09-29T14:59:00.000-07:00

απο http://prkls.blogspot.com/

2009-09-25T16:07:00.000-07:00

2009-09-23T14:44:00.001-07:00

Η ορθή αντίληψη ενός ζητήματος
και η παρανόηση ενός ζητήματος
δεν αποκλείονται αμοιβαίως.
Φραντς Κάφκα, Η Δίκη

2009-09-21T14:08:00.001-07:00

2009-09-20T15:42:00.000-07:00

“The pure and simple truth is rarely pure and never simple”

Oscar Wilde.

2009-09-19T16:41:00.000-07:00

δεν παίρνεις πια δεν παίρνεις πια να πεις πως μ’αγαπάς
δεν παίρνεις πια να δεις αν ζω ή αν χώρια σου πεθαίνω
κι εγώ σε παίρνω στο καλώδιο του ΟΤΕ
και στο ποτέ σου απαντώ και περιμένω διαρκώς
δεν παίρνεις πια δεν παίρνεις πια από τη Σαλονίκη
στη μαύρη Αθήνα να με βρει η μακρινή φωνή σου
και γω μαζί σου να μιλώ ώσπου ο ύπνος να με πάρει
στο μαξιλάρι με το τηλέφωνο ανοιχτό
δεν παίρνεις πια
δεν τηλεφωνείς
πάει καιρός
να με θυμηθείς
έτσι και γω θα το ξεριζώσω και ας πας στο καλό

2009-09-19T13:21:00.000-07:00

Kαι η αγάπη
θα ξαναζήσει πάλι με τον πόνο της
το γκρέμισμά της πάλι θ'αψηφήσει
θα δει να χάνονται όλα- κι όμως,
πάντα με αμφιβολία, με φόβο,
μη γνωρίζοντας τίποτα,
μην προσμένοντας απάντηση,
με το σκοτάδι μπρος, σκοτάδι πίσω της,
πάντα και πάλι, πάντα και ξανά...
πάντα θα ζεί...
και πάντα θα΄ναι αγάπη!...

ΙΩΒ, του Άρτσιμπαλ Μακ Λης
μετάφραση Νίκου Γκάτσου

2009-09-18T16:19:00.000-07:00

2009-09-17T14:36:00.000-07:00

Aπ΄τη στιγμή που κάνει την εκλογή του, ο άνθρωπος πραγματοποιεί τη μοίρα του με την ασφάλεια ενός υπνοβάτη.

2009-09-07T14:26:00.000-07:00

Το πιο σύντομο και υπέροχο (και φυσικά ανδρικό) παραμύθι

Μια φορά κι έναν καιρό, ένας υπέροχος πρίγκιπας ρώτησε την πεντάμορφη πριγκίπισσα:
-Θέλεις να με παντρευτείς;
Κι αυτή απάντησε:
-ΟΧΙ!!!
Έτσι από τότε ο πρίγκιπας έζησε ευτυχισμένος για πολλά χρόνια.
Πήγαινε κάθε μέρα για ψάρεμα, για κυνήγι.

Τα βράδια τα πέρναγε στα μπαράκια με τους φίλους του.
Έπινε πολύ μπύρα, κρασί και ποτά και γινόταν στουπί όποτε του έκανε κέφι..
Έτρωγε στις ταβέρνες γιατί του περίσσευαν τα φράγκα.
Πετούσε τα ρούχα του στην καρέκλα της τραπεζαρίας. Πήγαινε με πεταλουδίτσες, γειτόνισσες και φίλες.

Δεν τον ένοιαζε να ανταγωνιστεί τους γείτονες για το καλύτερο αμάξι, το καλύτερο μέρος για διακοπές κλπ.

Τις αμολούσε όποτε γούσταρε.

Κατουρούσε πιτσιλώντας το καπάκι της λεκάνης.

Τάκανε με ανοιχτή την πόρτα του μπάνιου.

Τραγουδούσε με ρεψίματα.

Έξυνε κατά περίπτωση τα αχαμνά του.

Η κουζίνα ήταν γεμάτη με κουτάκια μπύρας και χαρτιά από σουβλακόπιτες.

Έβλεπε ποδόσφαιρο όλο το Σαββατοκύριακο αντί να ξεσκονίζει.

Έτσι περνούσε τον καιρό του και κανείς δε τον έπρηζε!!!!!!!!!!!!!!
ΤΕΛΟΣ
...κλεμμένο απο http://kanenaskanenas.blogspot.com

2009-07-31T12:22:00.001-07:00

2009-07-26T06:55:00.000-07:00

ΑΔIAKOΠA
Στίχοι: Φοίβος Δεληβοριάς
Μουσική: Φοίβος Δεληβοριάς
Πρώτη εκτέλεση: Φοίβος Δεληβοριάς

Θα 'ρθω
Πάλι
Θα 'ρθω πάλι εκεί
Τον ήλιο στη θάλασσα
Να δούμε μαζί.

Θα 'σαι
Ίδια
Ίδια θα φιλάς
Κι η Θεσσαλονίκη σου
θ' ανάβει για μας.

Και μες στα χαράματα
θα λέμε, αγγελάκι μου,
Ο ένας τον άλλον "αγάπη μου"
Και μες στα σπρωξίματα
του κόσμου τα άσκοπα
Εμείς θα κρατιόμαστε αδιάκοπα.

Θα 'ρθω
Πάλι
Θα 'ρθω πάλι εκεί
Να βγούμε στη Σίβηρη
Στη Χαλκιδική.

Θα 'σαι
Πάντα
Θα 'σαι πάντα εσύ
Στο κύμα ανατρίχιασμα
Και λάμψη χρυσή.

2009-07-26T05:26:00.000-07:00

The Beatles:Real Love

All my little plans and schemes,
lost like some forgotten dreams.
Seems that all I really was doing
was waitin' for you.

Just like little girls and boys,
playing with their little toys.
Seems like all we really were doing
was waitin' for love.

lonely to be alone,
no need to be alone.

It's real love, it's real,
Yes it's real love, it's real.

From this moment on I know,
exactly where my life will go.
Seems that all I really was doing
was waitin' for love.

No need to be afraid,
no need to be afraid.

It's real love, it's real,
Yes it's real love, it's real.

Thought I'd been in love before,
but in my heart I wanted more.
Seems like all I really was doing
was waitin' for you.

lonely to be alone,
No need to be alone.

It's real love, yeah it's real,
It's real love, it's real,
Yes, it's real love, it's real,

Αποθήκευση τώρα

It's real love, it's real,
Yes it's real love, it's real,
It's real love, it's real,
Yes it's real love, it's real,
It's real love, it's real,
Yes it's real love....

2009-06-19T08:53:00.000-07:00

2009-05-15T13:53:00.000-07:00

Πάντα να αναγνωρίζεις ένα λάθος σου με ειλικρίνεια.

Αυτό αφοπλίζει τους ανθρώπους στην εξουσία

και σου δίνει την ευκαιρία να κάνεις περισσότερα λάθη.

Μάρκ Τουέιν

2009-04-17T02:07:00.000-07:00

The art of medicine consists in
amusing the patient
while nature cures the disease
(Voltaire)

2009-04-12T10:05:00.000-07:00

2009-04-05T07:45:00.000-07:00

Όταν μιλάς μόνο μια φορά,
τόσο μεγάλη η ευθύνη,
που καμιά λέξη δε μοιάζει άξια
να ειπωθεί.

Όταν ζεις μόνο μια φορά,
τόσο μεγάλη η ευκαιρία,
που παραλύεις
και άφωνος τη βλέπεις να περνάει.

(Sikong Tu, Eugène Ionesco, Doris Kareva)

2009-03-22T08:13:00.000-07:00

Ό,τι γράφω επίσης γράφει για μένα.
Γράφω ακατάπαυστα τον ξένο που με απειλεί.
Ο,τι γράφω γνωρίζει ποιός είμαι, γνωρίζει επίσης πολύ καλά το μελλοντικό τέλος μου, και ο καθένας μπορεί να διαβάσει στα γραπτά μου για μένα, σαν τις ηλικιωμένες γυναίκες στο κατακάθι του καφέ, μόνο εγώ δεν μπορώ.
Εγώ όχι, εγώ δε μπορώ να διαβάσω.
Ενσφράγιστη η σημασία, παραβλέπω τις προειδοποιήσεις σε κάθε αράδα.
Σε κάθε λέξη, σε κάθε ολοκληρωμένη πρόταση απαντά κάτι για μένα κι εγώ δε λέω να το αναγνωρίσω.
Μόλις στο τέλος, όταν η καταστροφή θα έχει ήδη επέλθει, θα ήμουν βέβαια σε θέση να πω: εδώ κι εκεί εμφανίστηκαν οι πρώτες ενδείξεις, τούτο κι εκείνο το υποδήλωναν κιόλας. Ομως τότε, στο τέλος, θα αναμειγνύονται ούτως ή άλλως τα πάντα, η αναγνώριση και το συμβάν στον έναν και τον αυτό θόρυβο του χαρτιού, που μουσκεύει η βροχή στον καλοκαιρινό αέρα...
Πουθενά στον κόσμο δεν έχω ανταμώσει κάτι πιο ξένο από μια καταφατική πρόταση που ολοκληρώθηκε από μένα.

Μπότο Στράους- Θεωρία της Απειλής

2009-03-21T16:32:00.000-07:00

2009-03-09T15:19:00.000-07:00

"Dance Me To The End Of Love"

Dance me to your beauty with a burning violin

Dance me through the panic 'til I'm gathered safely in
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
Dance me to the end of love

Oh let me see your beauty when the witnesses are gone
Let me feel you moving like they do in Babylon
Show me slowly what I only know the limits of
Dance me to the end of love

Dance me to the wedding now, dance me on and on
Dance me very tenderly and dance me very long
We're both of us beneath our love, we're both of us above
Dance me to the end of love

Dance me to the children who are asking to be born
Dance me through the curtains that our kisses have outworn
Raise a tent of shelter now, though every thread is torn
Dance me to the end of love

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic till I'm gathered safely in
Touch me with your naked hand or touch me with your glove
Dance me to the end of love

Leonard Cohen

2009-03-09T14:23:00.000-07:00

"ουκ εώμεν άρχειν άνθρωπον, αλλά τόν λόγον,
ότι εαυτώ τόυτο ποιεί καί γίνεται τύραννος"
=δεν πρέπει να αφήνουμε τον άνθρωπο να κυβερνά, αλλά το Λόγο, επειδή (ο άνθρωπος) προσπαθεί να ωφελήσει τον εαυτό του και γίνεται τύραννος
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, ΗΘΙΚΑ ΝΙΚΟΜΑΧΕΙΑ

2009-02-25T03:51:00.000-08:00

2009-02-17T10:58:00.001-08:00

Ιδιώνυμο αδίκημα η κουκούλα

Της Αλικης Γιωτοπουλου-Μαραγκοπουλου*

Το φαινόμενο της απόκρυψης του προσώπου, δηλαδή της ταυτότητας, κάθε άλλο παρά πρωτοφανές είναι στην ανθρώπινη ιστορία. Στις διάφορες εποχές είχε διαφορετικούς γενεσιουργούς παράγοντες, περισσότερο βαθείς απ’ όσο κοινώς νομίζεται, και ποικίλες εκφάνσεις.

Ανθεί σε εποχές κοινωνικο-οικονομικής, ηθικής και πολιτικής κρίσης, ιδίως σε απολυταρχικά καθεστώτα ή εθνικά ανώμαλες περιόδους. Στους νεότερους χρόνους η κουκούλα χρησιμοποιείται συχνά σε συνδυασμό με βία. Η οργάνωση τέτοιων κινήσεων ευοδώνεται ευχερέστερα όταν η κοινωνική αδικία επικρατεί στον κόσμο, συνδυασμένη με ευρύτατα διαδεδομένη κατάργηση των ηθικών αξιών.

Το πρόβλημα συνίσταται στο ποια είναι η επιτυχής αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων. Και ειδικότερα αν η δράση των σημερινών κουκουλοφόρων μας είναι επωφελής για τη βελτίωση της βαθιάς πολύπλευρης σημερινής κρίσης ή αντιθέτως συντελεί στην επιδείνωσή της.

«Κουκουλοφόρους» αποκαλούμε όλους τους με οποιοδήποτε τρόπο αποκρύπτοντες ή αλλοιώνοντες το πρόσωπο ώστε να μην αναγνωρίζονται. Η σχετική φαινομενολογία, ιδίως η πρόσφατη, είναι γνωστή ιδίως από τις πρόσφατες δημόσιες εκδηλώσεις.

Βασική διάταξη για το θέμα αποτελεί το άρθρο 11 του Συντάγματος που καθιερώνει το δικαίωμα του συνέρχεσθαι (συναθροίσεων, διαδηλώσεων κ.λπ.), υπό δύο όμως όρους: ήσυχα και χωρίς όπλα. Οι «κουκουλοφόροι», μετά την εμφάνισή τους στη διαδήλωση, δημιουργούν κατά κανόνα βαριές ταραχές που καταλήγουν σε βλάβες διαφόρων βαθμών κατά αντικειμένων ή προσώπων. Αρα καταργούν την ησυχία, κάποτε και την απαγόρευση χρήσης όπλων (όπως γκαζάκια, πέτρες κ.λπ.).

Οι πράξεις αυτές είναι αξιόποινες (φθορά ξένης ιδιοκτησίας, εμπρησμοί, τραυματισμοί προσώπων, προσβολή ζωής) και αποτελούν συγχρόνως προσβολές διεθνώς αναγνωρισμένων Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Δ.Α.).

Η παράβαση αυτών των όρων δημιουργεί λόγο διάλυσης της συνάθροισης, πράγμα που σημαίνει αστυνομική δράση, συχνά με αδικαιολόγητη χρήση δακρυγόνων αντί κατάβρεξης.

Πρέπει να τονισθεί ότι για την εφαρμογή των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου υπεύθυνοι δεν είναι μόνο οι πολίτες, αλλά και η Πολιτεία. Επί του προκειμένου, όχι μόνο οι πολίτες οφείλουν να προσέρχονται «ήσυχα και άοπλα» αλλά και η Πολιτεία να εξασφαλίζει αυτούς τους όρους στην πράξη.

Πάγια είναι η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου υπέρ αυτής της θέσης, που καθιέρωσε την υποχρέωση του κράτους να προστατεύει τους πολίτες από ταραχοποιά στοιχεία τα οποία επιχειρούν να παρακωλύσουν την ομαλή διεξαγωγή της εκδήλωσης ή άλλων αναλόγων περιπτώσεων (βλ. απόφαση ΕΔΔΑ, Plattform «€rzte fr das Leben», 21 Ιουνίου 1988, Σειρά Α΄, αρ. 139, παρ. 32). Η υποχρέωση επιβάλλεται μάλιστα γενικότερα από το άρ. 5 της ΕΣΔΑ.

Το θέμα είναι πώς θα επιτευχθεί πραγματικά η τήρηση αυτών των δύο συνταγματικών όρων (ήσυχα, χωρίς όπλα). Η πράξη έχει αποδείξει ότι η τιμώρηση των ποινικών αδικημάτων, που συνοδεύουν την κατάργησή τους, κατά κανόνα δεν επακολουθεί. Αυτό οφείλεται και στο γεγονός της δυσχερούς απόδειξης της ταυτότητας του δράστη λόγω της κουκούλας.

Εξάλλου και αν ακολουθήσει τιμωρία, θα έρθει αργά, μετά την επέλευση των καταστροφών, τραυματισμών κ.λπ.

Γι’ αυτό έχουμε προτείνει από το 2007 σχέδιο άρθρου του Ποινικού Κώδικα (189 Α) το οποίο καθιστά ιδιώνυμο αδίκημα την προσέλευση «κουκουλοφόρου» σε δημόσια συνάθροιση (διαδήλωση, πορεία κ.λπ.) πριν αυτός προλάβει να δημιουργήσει ταραχές και διαπράξει εγκλήματα. Η σύλληψη και μεταφορά των ενόχων στο αυτόφωρο θα είναι πολύ αποτελεσματικότερη, παρόλο που προβλέπεται ποινή ελαφρά (φυλάκιση 2 μηνών ώς 1 χρόνο).

Εννοείται ότι αν ο αστυνομικός δεν προλάβει να συλλάβει τον «κουκουλοφόρο» πριν τελέσει κάποιο έγκλημα του Π.Κ., ο δράστης θα τιμωρηθεί κατά συρροή για την παράβαση της παρ. 1 του άρ. 189 Α και για την άλλη αξιόποινη πράξη.

Υπενθυμίζουμε ότι, κατά την ψυχολογία του όχλου, και λίγοι επιθετικοί και βίαιοι ταραχοποιοί μπορούν να ξεσηκώσουν πολυάριθμη ομάδα. Επιπλέον, η σύγχρονη εγκληματολογία ρίχνει το βάρος στην πρόληψη (και όχι στην καταστολή), πράγμα στο οποίο το προτεινόμενο άρθρο στοχεύει.

Πρέπει να αναφερθεί και ότι ξένες νομοθεσίες με ανάλογη μέθοδο έχουν ήδη επιτύχει. Στη Γερμανία, ο νόμος Gesetz ber Versammlungen und Aufzge πέτυχε να αναστείλει την απόπειρα αναβίωσης του νεοναζισμού με διαδηλώσεις που μετατρέπονταν σε συρράξεις.

Η παρ. 17α απαγορεύει την προσέλευση σε δημόσιες συναθροίσεις με εμφάνιση που δυσχεραίνει την αναγνώριση της ταυτότητας του ατόμου. Αλλά και στις ΗΠΑ κατόρθωσαν σχεδόν να εξαφανίσουν την Κου Κλουξ Κλαν. Σε 18 Πολιτείες του Νότου, όπου ανθούσε αυτή η εγκληματική ρατσιστική οργάνωση, η θέσπιση του νόμου «Anti-mask law», κατά τον οποίο απαγορεύεται η κάλυψη ή αλλοίωση προσώπου σε δημόσιες συναθροίσεις, υπήρξε εξαιρετικά αποτελεσματική.

Συμπερασματικά, πιστεύουμε ότι η πραγματική αποφυγή βιαιοπραγιών των «κουκουλοφόρων» μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την εφαρμογή μιας προληπτικής διάταξης σαν αυτή που προτείνουμε. Η άλλοτε κουκούλα του δημίου και του καταδότη στους Γερμανούς των πατριωτών αντιστασιακών δεν έχει σήμερα θέση στην κοινωνία μας. Το δημοκρατικό πολίτευμα τραυματίζεται, δεν ενισχύεται, από τις βιαιοπραγίες που καταλύουν θεμελιώδη Δ.Α. και οξύνουν τα μεταξύ των πολιτών μίση.

* Η κ. Αλίκη Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου είναι ομ. καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου.

από την kathimerini.gr

2009-01-14T11:39:00.000-08:00

"Με μια πιρόγα φεύγεις και γυρίζεις
τις ώρες που αγριεύει η βροχή
στη γη των Βησιγότθων αρμενίζεις
και σε κερδίζουν κήποι κρεμαστοί
μα τα φτερά σου σιγοπριονίζεις

Σκέπασε αρμύρα το γυμνό κορμί σου
σου 'φερα απ' τους Δελφούς γλυκό νερό
στα δύο είπες πως θα κοπεί η ζωή σου
και πριν προλάβω τρις να σ' αρνηθώ
σκούριασε το κλειδί του παραδείσου

Το καραβάνι τρέχει μες στη σκόνη
και την τρελή σου κυνηγάει σκιά
πώς να ημερέψει ο νους μ' ένα σεντόνι
πώς να δεθεί η Μεσόγειος με σχοινιά
αγάπη που σε λέγαμ' Αντιγόνη

Ποιά νυχτωδία το φως σου έχει πάρει
και σε ποιό γαλαξία να σε βρω
εδώ είναι Αττική φαιό νταμάρι
κι εγώ ένα πεδίο βολής φτηνό
που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι"

Eρωτικό- Άλκης Αλκαίος

2009-01-07T11:15:00.000-08:00

Aν σ'αγαπούν να μάθουν να το λένε
κι αν δε στο πουν να μάθεις να το κλέβεις
Γεράσιμος Ευαγγελάτος,"εν λευκώ"

2008-12-17T03:55:00.001-08:00

"Ο,τι κι αν κάνει ο άνθρωπος, ό,τι κι αν νιώσει στο μύχιό του, ό,τι κι αν πει, σε κάποιον απευθύνεται, κάποιος τον κοιτάζει, σε κάποια μορφή λογοδοτεί. Τα μεγάλα γεγονότα κάθε ζωής είναι δραματικές στιγμές, όπου η ψυχή, απογυμνωμένη, θεατρίζεται. Κάθε δράμα είναι μασκαρεμένη ή δεδηλωμένη απολογία σε ένα πρόσωπο"

Kωστής Παπαγιώργης

2008-12-16T00:44:00.000-08:00

Ένα χαμόγελο δε στοιχίζει τίποτα
Κι είναι όμως πολύτιμο
Πλουτίζει εκείνον που το δέχεται
Χωρίς να πτωχαίνει εκείνον που το δίνει
Δεν διαρκεί παρά μόνο μια στιγμή
Αλλά η ανάμνησή του είναι καμιά φορά αιώνια
Κανένας δεν είναι τόσο πλούσιος για να μην το έχει ανάγκη
Και κανένας τόσο φτωχός για να μην το αξίζει
Δημιουργεί την ευτυχία στο σπίτι
Είναι στήριγμα στις υποθέσεις
Και ορατή ένδειξη φιλίας
Ένα χαμόγελο αναπάυει τον κουρασμένο
Δίνει θάρρος στον απογοητευμένο
Παρηγορεί μέσα στη λύπη
Αναπτερώνει την αισιοδοξία στη ζωή
Είναι αντίδοτο σε κάθε θλίψη
Κι όμως δεν δανείζεται, δεν κλέβεται, δεν αγοράζεται
Γιατί είναι κάτι που έχει αξία μονάχα τη στιγμή που δίνεται
Κι αν καμιά φορά συναντήσετε κάποιον άνθρωπο
Που δεν σας χαρίζει το χαμόγελο που αξίζετε
Σταθείτε γενναιόδωροι και δώστε του το δικό σας
Γιατί κανείς δεν έχει τόση ανάγκη απ’ το χαμόγελο
Όσο εκείνος που δεν μπορεί να το δώσει στους άλλους

2008-10-18T04:34:00.000-07:00

Aπό το «Ορθοδοξία και νεωτερικότητα – προλεγόμενα» του Παντελή Καλαϊτζίδη.

(εισηγήσεις στο συνέδριο με θέμα «Ορθοδοξία και Νεωτερικότητα» που πραγματοποιήθηκε το χειμώνα 2001- 2002 στην Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών της Ιερής Μητρόπολης Δημητριάδος)

«(...) ο προνεωτερικός "χριστιανικός" κόσμος, που τόσο εξυμνήθηκε και εξιδανικεύτηκε από τις Εκκλησίες, τη θεολογία ή και την philosophia perennis, δεν είναι παρά μια φάση και ένα σχήμα (ενδεχομένως όχι και το καλύτερο) στην ατέλεστη και διαρκώς εμπλουτιζόμενη σχέση κόσμου και Εκκλησίας, πολιτισμού και χριστιανισμού, και σε καμμία περίπτωση η μοναδική ή οριστική δυνατότητα. Γι' αυτό και αποστολή και πρωταρχική μέριμνα της Εκκλησίας δεν μπορεί να είναι η πάση θυσία διαφύλαξη του προνεωτερικού ή πραδοσιακού μοντέλου της κοινωνίας, ή η χιμαιρική καθήλωση στο σχήμα της κωνσταντίνειας περιόδου, αλλά ο ευαγγελισμός και η σωτηρία του κόσμου, η εσχατολογική διάνοιξη και μεταμόρφωση της Ιστορίας. Πολύ περισσότερο όμως δεν μπορεί να αποτελεί ποιμαντική πρόταση της Εκκλησίας προς τον σύγχρονο κόσμο η δήθεν «αντίσταση στην παγκοσμιοποίηση» και οι αθεολόγητες κορώνες για την υπεράσπιση της εθνικής ταυτότητας και συνέχειας ή η ιεροποίηση της έννοιας του «τόπου» και του «θεοφόρου ελληνικού λαού», που μας γυρνάνε στον προ Χριστού ιουδαϊκό εθνικισμό και φυλετισμό, καθώς και στις ξεπερασμένες από τη θεολογία και την πράξη της αρχέγονης Εκκλησίας αντιλήψεις περί «περιούσιου λαού του Θεού. Γιατί όπως μας θυμίζει και το κείμενο του π. Alexander Scmemann (…) “μετά τον Χριστό, και ιδίως στην προοπτική της εσχατολογικής αναμονής, δεν υπάρχουν ούτε «άγιοι τόποι» ούτε «ιερές γεωγραφίες», καθώς «η ίδια η Εκκλησία ήτανε η νέα και ουράνια Ιερουσαλήμ. Η Εκκλησία στην Ιερουσαλήμ ήτανε αντίθετα δίχως σημασία. Το γεγονός πως ο Χριστός έρχεται και είναι παρών είχε πολύ μεγαλύτερη σημασία από τα μέρη που Εκείνος βρέθηκε”».

2008-10-01T14:06:00.000-07:00

Ποτέ δεν κατάφερα να τελειώσω κάτι αλλά τώρα θα...

2008-09-19T13:55:00.000-07:00

"...ίσως γι΄ αυτό αγαπώ τα νεκροταφεία, γιατί βάζουν τέλος στις λεπτομέρειες"
από το "Όνειρο" του Τάσου Λειβαδίτη

2008-09-02T15:26:00.000-07:00

Σε συρμάτινες χορδές, σε κιθάρες κλασικές σε ζητάω.
Στα κουδούνια των οδών και σε κόρνες διαπασών σε ζητάω...
Τρακάρω τις νύχτες και γελάω
το άσπρο σου χεράκι όταν φιλάω-
αγώνας ταχύτητας
μου 'χεις γίνει και πονάω.
Στις μεγάλες αφορμές και στις κάλπικες στιγμές σε ζητάω.
Μασκαράς και κυριλές έχω γίνει γιατί θες να σε περπατάω.
Τρακάρω τις νύχτες και γελάω...
Λάκης <με τα ψηλά ρεβέρ> Παπαδόπουλος

2008-08-19T14:18:00.000-07:00

N' αγαπάς την ευθύνη!
Να λές:Εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τη γή!
Αν δεν σωθεί, εγώ θα φταίω.
Νίκος Καζαντζάκης

2008-08-17T13:55:00.000-07:00

Άπλωσα τις αρίδες μου
στης τεμπελιάς τον κάμπο
σαν τη βρεγμένη φραουλιά
κάτω απ’ τον ήλιο λάμπω.
(άγνωστος)

2008-08-11T15:32:00.000-07:00

Giobbe Covatta
Από το βιβλίο "Φεγγαράκι μου λαμπρό φέξε μου και γλίστρισα"

Βλέπετε, παιδιά, δεν είναι δύσκολο να γράψουμε ένα παραμύθι.
Παίρνουμε δυο τρεις ηλίθιους στην τύχη και τους βάζουμε σε ένα κάστρο ή σε ένα δάσος...
Να σας δώσω ένα παράδειγμα.

Η Κοκκινοσκουφίτσα είναι ένα παραμύθι που το κατοικούν αποκλειστικά και μόνο ηλίθιοι. Η γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας ζει στο δάσος και είναι ενενήντα πέντε χρονών. Τράβα στο γηροκομείο, μωρή ηλίθια! Πώς σου κατέβηκε, ενενήντα πέντε χρονών γυναίκα, να ζεις μόνη στο δάσος και να αναγκάζεις τους συγγενείς να πηγαίνουνε μπρος πίσω, μπρος πίσω, μπρος πίσω μέσα στον δρυμό;! Κι ύστερα σου λένε γιατί ο κόσμος πετάει τη γιαγιά από το τρένο!

Είναι λογικό κι επόμενο!!! Κι αν πεις για τη μαμά της Κοκκινοσκουφίτσας; Άλλη ανεγκέφαλη του λόγου της. Δίνει στη μικρή το καλαθάκι και της λέει: "Παρ' το και πήγαινε φαΐ στη γιαγιά!" Πού το στέλνεις το κοριτσάκι μόνο του στο δάσος, κυρά μου; Το ρίχνεις στο στόμα του λύκου!

Με το που φτάνει στο δάσος, συναντάει τον πιο ηλίθιο λύκο στην ιστορία της WWF, ο οποίος δεν την τρώει, παρά ρωτάει με αγωνία: "Πού πας, καλό μου κοριτσάκι;" "Στη γιαγιά μου", απαντάει αυτό. Κι ο λύκος, αντί να τη φάει επί τόπου, όπως θα έκανε κάθε λύκος με φυσιολογικό δείκτη νοημοσύνης, πηγαίνει στο σπίτι της γιαγιάς και στήνει ολόκληρο σενάριο, που μπροστά του τύφλα να 'χει και η πιο κιτς λατινοαμερικάνικη σαπουνόπερα.

Φτάνει στο σπιτάκι και χτυπάει την πόρτα. "Τοκ, τοκ". "Ποιος είναι;" "Η Κοκκινοσκουφίτσα". "Πέρνα μέσα". Κι εδώ έχουμε την επιβεβαίωση πως ο εγκέφαλος της γιαγιάς έχει μαλακιστεί τελείως: έστω κι αν η Κοκκινοσκουφίτσα έχει φωνή βραχνοκόκορα σε κρίση άσθματος, πώς γίνεται να μην καταλάβει η γιαγιά ότι πρόκειται για λύκο; Τότε πια μπαίνει ο λύκος και τρώει τη γιαγιά. Προσέξτε την καλή αγωγή του λύκου, που δεν θα έμπαινε ποτέ να φάει κάποιον χωρίς προηγουμένως να χτυπήσει την πόρτα.

Εδώ έρχεται το αριστούργημα της ιστορίας. Το πραγματικά μεγαλοφυές: ο λύκος, αντί να στηθεί πίσω από την πόρτα με ένα ρόπαλο και να πει: "Με το που θα έρθει η πιτσιρίκα, θα της τραβήξω μια ροπαλιά στο κεφάλι, θα τη βράσω κι ύστερα θα τη ροκανίσω" όόόχι, φίλε μου! Τι κάνει ο λύκος;! Φοράει τη νυχτικιά της γιαγιάς, το σκουφάκι με τα αυτιά του να βγαίνουν από ειδικές κουμπότρυπες που έχει φτιάξει ο ίδιος (είναι γνωστοί δεξιοτέχνες μόδιστροι οι λύκοι) και χώνεται στο κρεβάτι.

Φτάνει η Κοκκινοσκουφίτσα, που οι δικοί της άνθρωποι την αποκαλούν Αϊνστάιν εξαιτίας του ζωηρού και ευφυούς πνεύματός της, μπαίνει, κοιτάζει τον λύκο και, αντί να φωνάξει το 100 ή να του πει: "Τι χάλια είναι αυτά, βρε ηλίθιε; Έχεις χάσει κάθε ίχνος αξιοπρέπειας ως λύκος.Ορίστε κατάσταση, σαν μαλλιαρή μουστόγρια είσαι", πώς αντιδράει; Λέει: "Ω, γιαγιά, τι μακριές τρίχες που έχεις!" Τώρα, παιδάκια: όποιος από σας διαθέτει σκύλο, ας δοκιμάσει να του κοτσάρει σκούφο κι ένα ζευγάρι γυαλιά οράσεως, κι ας δει αν μοιάζει με τη γιαγιά! Εάν ναι, πετάχτε τη γιαγιά σας από το παράθυρο ή παραδώστε τη στις αρχές.

Βέβαια, είναι αλήθεια πως η γιαγιά δεν αναγνώρισε τη φωνή του λύκου από τη φωνή της εγγονής της, σύμφωνοι - αλλά η γιαγιά είναι ενενήντα πέντε χρονών και μπορεί να έχει πάθει μαλάκυνση. Όμως η Κοκκινοσκουφίτσα πώς και δεν ξεχωρίζει τη γιαγιά της από έναν λύκο με σκουφάκι;! Ποιον έχει για γιαγιά; Τον Κινγκ Κονγκ; Ακόμη κι αν η γιαγιά έχει να κάνει χαλάουα από το 1931, ποια είναι; Ο Λούτσιο Ντάλα; Ο άνθρωπος των Ιμαλαΐων; Εν πάση περιπτώσει, τέλος καλό όλα καλά, και ο λύκος την τρώει!

Αμέσως μετά, για καλή μας τύχη, φτάνει ο κυνηγός, πυροβολεί τον λύκο και, δόξα να 'χει η Παναγία, έκτοτε αγνοείται η τύχη και του λύκου και της γιαγιάς και της ηλίθιας με το κόκκινο σκουφί.

2008-08-09T15:20:00.000-07:00

Συνήθεις Ύποπτοι - Θα 'θελα να 'σουν εδώ
Όταν μου στέλνουν τραγούδια, συγκινούμαι
Είναι σαν να μου χαρίζουν λουλούδια
Μόνο που τα τραγούδια κρατάνε για πάντα

Τα τραγούδια με κάνουν να σκέφτομαι
Τα συνδέω με ανθρώπους και καταστάσεις
Στις ατέλειωτες ώρες της μοναξιάς
Με συντροφεύουν καλύτερα απ’ τον καθένα

Θα ‘θελα να ‘σουν εδώ, μα όχι άνευ όρων
Μην έρθεις μόνο για να λες πως ήρθες
Προτιμώ τη σιωπή απ’ τα άχρηστα λόγια
Πόσες φορές ένιωσες «λίγος» για όσα είπες;

Κουράστηκα να μιλάω πια
Πες μου τι μουσική ακούς
Να σου πω ποιος είσαι, φίλε

2008-08-07T14:34:00.000-07:00

Λύπη, λύπη μου που δε μιλιέσαι
αλλά σκάφος βρεμένο στην πανσέληνο είσαι
και αστείρευτη παραμυθία μες στον ύπνο μου
να ρυμουλκείς μοσχονήσια
με αναμμένο το μισό στερέωμα
ένας
Άχ
ερωτευμένος είμαι και το μόνο που ζητώ
αχ μόνο αυτό δεν έχω
Ελύτης
(αφιερωμένο στον μοναδικό αναγνώστη του προσωπικού μου μπλογκ)

2008-08-06T13:38:00.000-07:00

"Ο κόσμος κλυδωνίστηκε επικίνδυνα αλλά μετά από λίγο βρήκε την ισορροπία του".

Μωρίς Μπλανσό

2008-08-05T14:32:00.000-07:00

ΕΥΧΗ ΕΠΙ ΠΑΣΑΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑΝ
Δέσποτα παντοκράτωρ, ιατρέ ψυχών και σωμάτων, ο ταπεινών και ανυψών, ο παιδεύων και πάλιν ιώμενος, την αδελφήν ημών Λυδία την ασθενούντα επισκεψαι εν τω ελέει σου. Εκτείνων τον βραχίονα σου, τον πλήρη ιάσεως και θεραπείας, και ίασαι αυτήν, εξανιστών από κλίνης και αρρώστιας, επιτίμησον τω πνεύματι της ασθενείας, απόστησον απ'αυτού πάσαν πληγήν, πάσαν αλγηδόνα, πάσαν μάστιγα, πάντα πυρετόν ή ρίγος, και ει τι εστίν εν αυτώ πλημέλλημα ή ανόμημα, άφες, άφες, συγχώρησον δια την σην φιλανθρωπίαν. Ναι, κύριε, φείσαι του πλάσματος σου, εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών, μεθ'ου ευλογητός ει, συν τω Παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι, νυν και αει και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν

2008-08-04T15:07:00.000-07:00

The light will stay on
(The Walkabouts-1996)

I go to sleep
before the devil wakes
and I wake up
before the angels take
all my secrets untold
all my motives unclear
hangin' down in the fire
burnin' them higher
won't take them away from here

And long after we're gone
the lights will stay on
the lights will stay on

Watched the city city of crows
watched them fly
watched 'em all flyin' low
Out above the flood plain'
just above the dirt road
they were hungry as winter
hungry as us
not afraid to be flyin'
not afraid to be lost

And long after we're gone
the lights will stay on
the lights will stay on

And if you bury me
add three feet to it
one for your sorrow
two for your sweat
three for the strange things
we never forget

And long after we're gone
the lights will stay on
the lights will stay on
And long after we're safe
the lights will not fade
the lights will not fade

2008-08-03T15:45:00.000-07:00

ΑΝ ΑΓΑΠΑΣ ΚΑΠΟΙΟΝ...
Shakespeare:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει...
Αν κάποτε γυρίσει, είναι δικός σου.
Αν όχι, πάρε δηλητήριο και αυτοκτόνησε για χάρη του.
Αισιόδοξος:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει...
Μην ανησυχείς, θα ξαναγυρίσει.
Καχύποπτος:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει...
Aν γυρίσει, ρώτησέ τον που πήγε.
Ανυπόμονος:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει...
Αν δεν γυρίσει γρήγορα, ξέχασέ τον.
Υπομονετικός:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει...
Αν δεν γυρίσει, περίμενε μέχρι να το κάνει.
Παιχνιδιάρης:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει...
*Αν γυρίσει και εάν τον αγαπάς ακόμη, άστον πάλι να φύγει. Επαναλάβετε*
Προγραμματιστής
C++ : if(you-love(m_she))
m_she.free()
if(m_she == NULL)
m_she= new CShe;
Δικηγόρος:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει...
Το άρθρο 1α της Παραγράφου 13α-1 της δεύτερης τροπολογίας περί συζύγων, του Αστικού Δικαίου δηλώνει ξεκάθαρα οτι...
Bill Gates:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει...
Αν γυρίσει, μπορείς να τον χρεώσεις με τα έξοδα επανεγκατάστασης άλλα και να τον προειδοποιήσεις οτι σύντομα θα πρέπει να υποστεί και κάποιες αναβαθμίσεις.
Βιολόγος:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει... .
θα εξελιχθεί.
Στατιστικολόγος:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει...
Αν σε αγαπάει, η πιθανότητα να γυρίσει είναι μεγάλη. Αν όχι, η κατανομή Weibull και η σχέση σου ήταν αβέβαιη έτσι κι αλλιώς.
Πωλητής:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει...
Αν κάποτε γυρίσει... Σύμφωνοι.
Αν όχι, δεν πειράζει. Επόμενοοος.
Ασφαλιστής:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει...
Αν κάποτε γυρίσει, υπόγραψε συμβόλαιο μαζί του.
Αν δεν γυρίσει, συνέχισε να τον ακολουθείς και μην εγκαταλείψεις ποτέ!
Φυσικός:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει...
Αν κάποτε γυρίσει, είναι εξαιτίας της έλξης.
Αν όχι η τριβή είναι μεγαλύτερη από τη δύναμη ή η σύγκρουση κατά την επιστροφή ήταν ελαστική.
Μαθηματικός:
Αν αγαπάς κάποιον,
Aστον να φύγει...
Αν κάποτε γυρίσει, 1 + 1 = 2 (αξιωματικά)
Αν όχι, Y = 2X - log(0.46Y^2 + (cos(52/34X)) x 5Y^(-0.5)c)
Όπου c είναι μια σταθερά που τείνει στο άπειρο.
Λογικός...:
Αν αγαπάς κάποιον
ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΑΦΗΣΕΣ ΝΑ ΦΥΓΕΙ;;;

hi!

2008-08-02T14:12:00.000-07:00

Ονειρεύομαι αραλίκι και θαλασσίτσες!