Πάντα να αναγνωρίζεις ένα λάθος σου με ειλικρίνεια.

Αυτό αφοπλίζει τους ανθρώπους στην εξουσία

και σου δίνει την ευκαιρία να κάνεις περισσότερα λάθη.

Μάρκ Τουέιν

The art of medicine consists in
amusing the patient
while nature cures the disease
(Voltaire)

Όταν μιλάς μόνο μια φορά,
τόσο μεγάλη η ευθύνη,
που καμιά λέξη δε μοιάζει άξια
να ειπωθεί.

Όταν ζεις μόνο μια φορά,
τόσο μεγάλη η ευκαιρία,
που παραλύεις
και άφωνος τη βλέπεις να περνάει.

(Sikong Tu, Eugène Ionesco, Doris Kareva)

Ό,τι γράφω επίσης γράφει για μένα.
Γράφω ακατάπαυστα τον ξένο που με απειλεί.
Ο,τι γράφω γνωρίζει ποιός είμαι, γνωρίζει επίσης πολύ καλά το μελλοντικό τέλος μου, και ο καθένας μπορεί να διαβάσει στα γραπτά μου για μένα, σαν τις ηλικιωμένες γυναίκες στο κατακάθι του καφέ, μόνο εγώ δεν μπορώ.
Εγώ όχι, εγώ δε μπορώ να διαβάσω.
Ενσφράγιστη η σημασία, παραβλέπω τις προειδοποιήσεις σε κάθε αράδα.
Σε κάθε λέξη, σε κάθε ολοκληρωμένη πρόταση απαντά κάτι για μένα κι εγώ δε λέω να το αναγνωρίσω.
Μόλις στο τέλος, όταν η καταστροφή θα έχει ήδη επέλθει, θα ήμουν βέβαια σε θέση να πω: εδώ κι εκεί εμφανίστηκαν οι πρώτες ενδείξεις, τούτο κι εκείνο το υποδήλωναν κιόλας. Ομως τότε, στο τέλος, θα αναμειγνύονται ούτως ή άλλως τα πάντα, η αναγνώριση και το συμβάν στον έναν και τον αυτό θόρυβο του χαρτιού, που μουσκεύει η βροχή στον καλοκαιρινό αέρα...
Πουθενά στον κόσμο δεν έχω ανταμώσει κάτι πιο ξένο από μια καταφατική πρόταση που ολοκληρώθηκε από μένα.

Μπότο Στράους- Θεωρία της Απειλής